Praca z rysunkami, w których główny układ architektoniczny lub geodezyjny jest zorientowany pod kątem do osi X i Y, bywa dla projektantów uciążliwa. Ciągłe wpisywanie wartości kątowych przy rysowaniu linii czy wstawianiu bloków znacząco spowalnia pracę – niezależnie od tego, czy projektujesz układ dróg, zagospodarowanie terenu, czy nietypową konstrukcję stalową.
Zamiast męczyć się z ręcznym wprowadzaniem kątów dla każdego odcinka, warto wykorzystać funkcję, która pozwala na obracanie kursora w AutoCAD. Służy do tego mało znana, a niezwykle przydatna zmienna systemowa: SNAPANG.
SNAPANG (z ang. Snap Angle) to systemowa zmienna w programie AutoCAD, która definiuje kąt obrotu skoku i siatki dla bieżącej rzutni. W praktyce oznacza to, że funkcja ta pozwala na szybkie obracanie osi X i Y w AutoCAD, ale wyłącznie na poziomie kursora (tzw. krzyża nitek).
Co najważniejsze, użycie tej zmiennej nie obraca całego widoku rysunku ani nie zmienia globalnego układu współrzędnych. Zmienia się jedynie orientacja samego narzędzia rysunkowego, co w połączeniu z włączonym trybem Orto (Ortho Mode) pozwala na błyskawiczne rysowanie prostopadłych i równoległych linii pod zadanym kątem.
Proces zmiany kąta kursora jest bardzo prosty i sprowadza się do wpisania jednej komendy w pasku poleceń. Oto jak ustawić kursor pod kątem, na przykładzie wartości 35 stopni:
1. Wpisz polecenie SNAPANG w pasku linii poleceń i wciśnij Enter.
Grafika: Zmienna Snapang w programie AutoCAD
2. Wprowadź żądaną wartość kąta obrotu (np. 35) i wciśnij Enter.
Grafika: Zmiana wartości zmiennej Snapang w programie AutoCAD
3. Twój kursor został obrócony.
Włącz tryb Orto (klawisz F8), aby swobodnie rysować linie dokładnie pod kątem 35 stopni względem pierwotnej osi X.
4. Powrót do standardowego widoku.
Aby wrócić do standardowego widoku pion/poziom, ponownie wpisz SNAPANG i zatwierdź wartość 0.
Wskazówka: Kąt dodatni obraca kursor w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, a ujemny – zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Wielu użytkowników, którzy chcą zmienić orientację osi X i Y, sięga intuicyjnie po polecenie LUW (Lokalny Układ Współrzędnych). Kiedy zatem używać zmiennej SNAPANG, a kiedy polecenia LUW?
